چه آشنا مي نمايي اي غريبه

عليرضا — Thu, 10 Jan 2008 01:27:00 GMT

آدمي به سر شناخته مي شود يا به لباس؟

کشته اي را اگر بخواهند شناسايي کنند,به چهره اش مي نگرند يا به لباسي که پيش از رزم به تن کرده است؟

اما اگر دشمن آنقدر پليد باشد که سرها را از بدن جدا کرده و با خود برده باشد چه بايد کرد؟

اگر دشمن کهنه ترين لباس را هم به غنيمت برده باشد چه؟

لابد به دنبال علامتي,نشانه اي,انگشتري,چيزي بايد گشت.

اما اگر پست ترين سپاهي دشمن در سياهي به بهانه بردن انگشتر,انگشت را هم برده باشد,به چه علامتي و چه نشانه اي کشته خويش را باز مي توان شناخت؟

البته نياز به اين علائم و نشانه ها مخصوص غريبه هاست نه براي زينبي که با بوي حسين بزرگ شده است و رايحه حبيب و جان حسين را از زواياي قلب خود بهتر مي شناسد.

تو را نياز به نشانه نيست.

که راه گم کرده علامت مي طلبد و ناشناس,نشانه مي جويد.

تويي که حضور حسين را در مدينه به ياري شامه ات فهميدي,تويي که هر بار دلتنگ حسين مي شدي,آينه قلبت را مي گشودي و جانت را به تصوير روشن او التيام مي بخشيدي.

سيد مهدي شجاعي

السلام عليك يا ثارالله

چه آشنا مي نمايي اي غريبه